Leczenie ortodontyczne polega na poprawie estetyki uśmiechu. Jednak jego główną rolą jest doprowadzenie do prawidłowej funkcji narządu żucia. Zaburzenia estetyczne ,jakie zwykle skłaniają pacjentów do  podjęcia  terapii ortodontycznej, często wynikają z nieprawidłowości funkcji któregoś elementu narządu żucia. Napięcia mięśni , zła postawa ciała, nieprawidłowa praca języka , zaburzenia  toru połykania i oddychania wpływają na powikłany rozwój twarzoczaszki, a to powoduje wady zgryzu. Aby leczenie ortodontyczne przebiegało prawidłowo, a jego efekty były trwałe potrzebujemy terapii skojarzonej. Musimy zająć się naprawą nieprawidłowości w funkcjonowaniu całego systemu. Stworzenie pięknego uśmiechu jest ostatnim elementem.

Rolą fizjoterapeuty/osteopaty jest ocena czaszki , stawów skroniowo-żuchwowych i postawy ciała oraz stanu mięśni. Wykorzystując terapię manualną zwiększa on  możliwości adaptacyjne pacjenta, żeby leczenie ortodontyczne przebiegało sprawniej, a wręcz było w ogóle możliwe.

Rolą neurologopedy jest  nauczenie pacjenta prawidłowego toru oddechowego przez nos oraz wyćwiczenie odpowiedniej pozycji języka zarówno w spoczynku jak i   w trakcie połykania. Język , to silny mięsień. Jego zła funkcja zaburza rozwój szczęki, utrudnia leczenie ortodontyczne i powoduje nawroty wady. Brak wystarczającej ilości miejsca dla języka z powodu zwężenia szczęki i wysokiego wysklepienia podniebienia uniemożliwia jego wytrenowanie. Rozbudowa szczęki stworzy wystarczającą przestrzeń, ale to nie zapewni prawidłowej pracy tego istotnego mięśnia.  Niezbędna jest pomoc neurologopedyczna .

Współpraca fizjoterapeuty, neurologopedy i ortodonty jest kluczowa w efektywnym i trwałym leczeniu wad zgryzu. Natomiast wczesna terapia miofunkcyjna (przywrócenie prawidłowej pracy mięśni) może skutecznie zapobiegać powstawaniu nieprawidłowości zgryzowych lub znacznie je niwelować, co skutkuje uproszczeniem ewentualnego leczenia.